Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009




ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ


Από το blog του φίλου Κ. Γραικιώτη μεταφέρω ενδιαφέρον κείμενο για το Κυπριακό




ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

Συμπληρώνονται σήμερα 42 ημέρες από τον θάνατο του ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και αντί μνημόσυνου παρουσιάζω τρεις ειδήσεις κυπριακού και ελληνικού ενδιαφέροντος.
Δυστυχώς φαίνεται ότι ο θάνατος του Τάσου Παπαδόπουλου έβαλε την ταφόπετρα και στο θέμα της αντίστασης ενάντια στους υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν και στις βλέψεις τις Τουρκίας να καταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία, Τουρκικό προτεκτοράτο εντός των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και οι τρείς ειδήσεις είναι σημαδιακές γιατί φαίνεται ότι την στιγμή που κάποι οι αισθάνονται τύψεις για ότι έγινε τον Ιούλιο του 1974 από τις ορδές του Αττίλα , κάποιοι άλλοι μαζί και μια σημαντική μερίδα της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου ξεχνά τι έγινε στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου του 1974.
Για τον λόγο αυτό, όταν οι άλλοι μιλούν για επαναπροσέγγιση μα ποτέ για εισβολή… Όταν οι άλλοι μιλούν για συμβιβασμούς και όχι για χρέος ιστορικό απέναντι στην Πατρίδα… ένας καλαμαράς από την Αθήνα, που σαν έφεδρος αξιωματικός του πυροβολικού είδε κάποιους συμμαθητές του από την Σχολή Πυροβολικού του ΄73 να χάνονται για την Κύπρο δεν μπορεί να ξεχάσει και σας καλεί και ΕΣΑΣ να μην ξεχάσετε.
Για όλους αυτούς που ονειρεύονται μια Κύπρο ΕΛΕΥΘΕΡΗ χωρίς την παρουσία των υπολειμμάτων της τουρκικής εισβολής και του σχεδίου Ανάν, για αυτούς που δεν ξέχασαν ποτέ, για όσους μιλούν για αλύτρωτες και όχι για χαμένες πατρίδες, αλλά κυρίως για τα παλικάρια που έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι εκείνο το καλοκαίρι του ‘74, θα στεκόμαστε όρθιοι και θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι τους οι σύγχρονοι για άλλους ρεαλιστές, μα για εμάς ΕΦΙΑΛΤΕΣ.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ : Εγκλημα πολέμου
Ο ηθοποιός Ατίλα Ολγκάτς, κατά τη διάρκεια εκπομπής σε τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι είχε πει ότι κατά την εισβολή ο διοικητής του, του είχε δώσει εντολή να σκοτώσει αιχμαλώτους πολέμουΠρόκειται για έγκλημα πολέμου, γράφει σήμερα ο αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας "Χουριέτ", Μεχμέτ Γιλμάζ, αναφερόμενος στη δήλωση που έκανε ο τούρκος ηθοποιός Ατίλα Ολγκάτς ότι είχε σκοτώσει δέκα άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας δεκαεννιάχρονος αιχμάλωτος πολέμου, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974.Ο ηθοποιός Ατίλα Ολγκάτς, κατά τη διάρκεια εκπομπής σε τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι είχε πει ότι κατά την εισβολή ο διοικητής του, του είχε δώσει εντολή να σκοτώσει."Ο πρώτος που σκότωσα, ήταν ένας δεκαεννιάχρονος αιχμάλωτος στρατιώτης. Όταν έτεινα το όπλο προς το μέρος του, με έφτυσε. Τον πυροβόλησα στο μέτωπο και πέθανε. Στη συνέχεια, σκότωσα άλλους εννιά. Κι αφού τους σκότωνα, πήγαινα στο αρχηγείο και έκλαιγα, αλλά την επομένη, σκότωνα και πάλι. Δε λένε να βγουν από τα όνειρά μου οι εικόνες αυτές. Για αρκετό διάστημα, έκανα ψυχολογική θεραπεία. Για το λόγο αυτό, δεν μπορώ ακόμη να φάω κρέας, δεν μπορώ να δω αίμα, γιατί αμέσως θυμάμαι τα παιδιά που σκότωσα".Η είδηση προβάλλεται σήμερα σε τουρκικές εφημερίδες όπως η Βατάν, η Χουριέτ, η Μιλιέτ και η Ραντικάλ.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ : ΑΚΕΛ: Κλίνατε προς... Ανάν
Γράφει ο Γιώργος ΔελαστίκΧάθηκε χθες μια πολύ σημαντική ευκαιρία Άς ευχηθούμε όχι η τελευταία? να επιστρέψει το ΑΚΕΛ σε μια γραμμή αντίστασης στην επιβολή μιας παραλλαγής του σχεδίου Ανάν ως λύσης του Κυπριακού. Η 105μελής Κεντρική Επιτροπή του κόμματος επέλεξε ως νέο γενικό γραμματέα τον Αντρο Κυπριανού, υποστηρικτή του σχεδίου Ανάν το 2004, με ψήφους 57 έναντι 48 του Νίκου Κατσουρίδη, ο οποίος υπήρξε το κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ που είχε ταχθεί με τον πιο κατηγορηματικό και μαχητικό τρόπο εναντίον του επαίσχυντου σχεδίου. Ο απελθών ΓΓ του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος υλοποίησε την υπόσχεσή του να αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος μετά την εκλογή του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέφυγε να τοποθετηθεί επί του προσώπου που προτιμούσε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της ΚΕ.Είχε φροντίσει όμως να καταστήσει σαφή την προτίμησή του προς τον Αντρο Κυπριανού προ ημερών με έμμεσο, αλλά σαφή για το στελεχικό δυναμικό του ΑΚΕΛ τρόπο, όταν απάντησε σε ερώτηση για τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχει ο διάδοχός του. Το μήνυμα ελήφθη και η πλειοψηφία της ΚΕ εναρμονίστηκε με την υπόδειξη του Δ. Χριστόφια, έστω και με ασυνήθιστα μικρή πλειοψηφία για την εκλογή γενικού γραμματέα. Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι είναι η πρώτη φορά που εκλέγεται ΓΓ του ΑΚΕΛ χωρίς να υπάρξει πρόταση του Πολιτικού Γραφείου, δείγμα της σοβαρής διάστασης που υπήρχε στους κόλπους του και η οποία αποτυπώθηκε και στο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην ΚΕ.Η πολιτική ουσία πάντως στο θέμα που μας ενδιαφέρει είναι ότι πλέον ο Δ. Χριστόφιας έχει λυμένα τα χέρια να κάνει σχεδόν όσες υποχωρήσεις θέλει στις συνομιλίες που διεξάγει με τον Ταλάτ, τον εκπρόσωπο των Τουρκοκυπρίων. Ο ίδιος ο Χριστόφιας δεν είναι πλέον ηγέτης του ΑΚΕΛ, άρα δεν δεσμεύεται πολιτικά από τις αποφάσεις των κομματικών οργάνων, ενώ η εκλογή του Αντρου Κυπριανού διασφαλίζει ότι είναι πλέον σχεδόν αδύνατον το ΑΚΕΛ να υιοθετήσει αποφάσεις που να έρχονται σε σύγκρουση με τη γραμμή και τις θέσεις για τη λύση του Κυπριακού που θα προωθεί ο Δ. Χριστόφιας.Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το δεξιό κόμμα ΔΗΣΥ είναι τυφλά προσηλωμένο όχι μόνο στο σχέδιο Ανάν, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο προωθήσουν οι Αμερικανοί, γίνεται αντιληπτό ότι το «ενδοτικό» μέτωπο ΑΚΕΛ - ΔΗΣΥ συγκεντρώνει περίπου το 70% των Ελληνοκυπρίων ψηφοφόρων, έχοντας ουσιαστικά αντιστρέψει το συγκλονιστικό 76% του «Οχι» στο σχέδιο Ανάν το 2004.Μόνο σε περίπτωση νέου δημοψηφίσματος μπορεί να υπάρξει αποστασιοποίηση ψηφοφόρων τους, αλλά και τότε αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, καθώς τώρα πια δεν υπάρχει κανένας προβεβλημένος ηγέτης του μετώπου αντίστασης, των «απορριπτικών», όπως τους χαρακτηρίζουν οι αντίπαλοί τους.Η κατάσταση έχει αλλάξει πλέον ριζικά και η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να εκμεταλλευτεί τις νέες, ευνοϊκές γι’ αυτήν συνθήκες.Ο Ερντογάν το κατέστησε αυτό σαφές με τις δηλώσεις του τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, όταν εκβίασε ωμά και δημόσια την ΕΕ να ανοίξει αμέσως για διαπραγματεύσεις με την Τουρκία το ενεργειακό κεφάλαιο που το έχει μπλοκάρει η Κύπρος, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση η Αγκυρα δεν θα δεχθεί την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Ναμπούκο, ο οποίος προορίζεται να μεταφέρει αμερικανικών συμφερόντων αέριο από την Κασπία και την Κεντρική Ασία στην Ευρώπη, ως αντίβαρο στην προμήθεια ρωσικού φυσικού αερίου.Η σπουδή του άθλιου στο θέμα αυτό προέδρου της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο να ευθυγραμμιστεί με τον Ερντογάν προοιωνίζεται δύσκολες μέρες για την Κύπρο, τη στιγμή που η στάση της Λευκωσίας γίνεται όλο και πιο ενδοτική.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΙΤΗ : ΘΡΑΣΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
«Η Κύπρος δεν είναι μέλος της ΕΕ»!Αποτελεί δυστύχημα για την Κύπρο η διολίσθηση της εσωτερικής της κατάστασης σε φάση πολιτικής ηγεμονίας των ενδοτικών δυνάμεων, τη στιγμή που η Τουρκία μέσω του ίδιου του Ερντογάν καθιστά σαφές πως αποκλείεται να αναγνωρίσει ποτέ την Κυπριακή Δημοκρατία. «Μέλος της ΕΕ δεν είναι η Κύπρος, αλλά η Νότια Κύπρος, η οποία μάλιστα ξεγέλασε την ΕΕ και έτσι έγινε μέλος της», δήλωσε ωμά στις Βρυξέλλες ο Ερντογάν. «Απορώ γιατί η ΕΕ θεωρεί προτιμότερο να ταχθεί με το μέρος μιας χώρας 700 χιλιάδων κατοίκων αντί με το μέρος μιας χώρας 70 εκατομμυρίων» πρόσθεσε, μη αφήνοντας απολύτως καμία ελπίδα εξεύρεσης λύσης του Κυπριακού.
http://kgrek.blogspot.com

Η Νέα Δημοκρατία… τρελάθηκε!

ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΑΣΕΠ, ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΟ!

Του Ελ. Χριστοφίδη

Διαβάζουμε στον ημερήσιο τύπο ότι το ΑΣΕΠ και το Υπουργείο Εσωτερικών προωθούν τροποποιήσεις που αλλάζουν ριζικά το θεσμικό πλαίσιο των προσλήψεων «με στόχο την αξιοκρατία και την διαφάνεια σε όλη την διαδικασία». Και μας ήρθε στο νου πώς ξεκίνησε το ΑΣΕΠ και πού κατέληξε.
Από το 1976 (κυβέρνηση Κ. Καραμανλή) λειτουργούσε στο Υπουργείο Προεδρίας ένα είδος «ΑΣΕΠ» που έκανε τους διαγωνισμούς για την εισαγωγή στο Δημόσιο.
Λίγους μήνες μετά τις εκλογές του Οκτώβρη του 1981 που για πρώτη φορά κέρδισε το ΠΑΣΟΚ, ο τότε υπουργός Προεδρίας αείμνηστος Μένιος Κουτσόγιωργας, το κατήργησε. Είχε έρθει η ώρα της ΑΛΛΑΓΗΣ. Έπρεπε να βολευτούν οι στρατιές των ημετέρων που αγωνίσθηκαν για το Κίνημα. Οι «πρασινοφρουροί» , τα μέλη των Τοπικών Οργανώσεων και οι φίλοι τους, οι πράσινοι φοιτητές, η εκλογική πελατεία τόσων βουλευτών που για πρώτη φορά έβλεπαν το κατώφλι της Βουλής.
Να θυμίσω ότι το ΠΑΣΟΚ με την πρώτη κάθοδό του στις εκλογές το 1974, πήρε 13% και την δεύτερη (1977) το 25%, ήταν δηλαδή «κόμμα διαμαρτυρίας» όπως το αποκαλούσε ο Ηγέτης της Ένωσης Κέντρου Γιώργος Μαύρος! Και ξαφνικά πάνω από 150 άτομα (που δεν τα ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους κατά την κυνική ομολογία Κατσιφάρα) έγιναν βουλευτές. Για να εδραιωθούν όλοι αυτοί έπρεπε να αποκτήσουν μόνιμους πιστούς. Πώς; μα με τον διορισμό στο δημόσιο που για τον έλληνα, είναι το πάν!
Αφού λοιπόν για αρκετά χρόνια γέμισαν το Δημόσιο, τις ΔΕΚΟ, τους ΟΤΑ και τις κρατικοποιημένες Επιχειρήσεις με ΠΑΣΟΚους, λίγο πριν έρθει η ώρα της πτώσης, θυμήθηκαν την αξιοκρατία και την διαφάνεια στις προσλήψεις του Δημοσίου και ίδρυσαν το ΑΣΕΠ. Τα «γαλάζια» παιδιά που έμειναν στην «απέξω» για 20 χρόνια σαν οι απόβλητοι της κοινωνίας, έπρεπε να διαγωνίζονται όχι να βολεύονται όπως οι «πράσινοι».
Τα ίδια έκαναν και με την διακυβέρνηση της χώρας. Μόλις είδαν ότι χάνουν την εξουσία, το 1989, θυμήθηκαν την Απλή Αναλογική και την ψήφισαν, για να μην μπορέσουν να κυβερνήσουν οι επόμενοι. Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ το 1990 με 47% των ψήφων είχε μόλις 150 έδρες! Ούτε τους ενδιέφερε ( αφού χάνουμε, γαία πυρί μιχθήτω!) εάν με το εκλογικό αυτό σύστημα έμπαινε –όπως και μπήκε- στην βουλή ο Σαδίκ με το «τουρκικό κόμμα» του, όπως αυτοπροσδιοριζόταν το κόμμα της μουσουλμανικής μειονότητος, με ό,τι αυτό συνεπάγετο!

Τώρα, αυτοί οι ίδιοι οι ΑΣΕΠομάγειροι και οι κονδυλοφόροι που τα ανέχθηκαν αυτά τόσα χρόνια, περιμένουν στην γωνία με το τουφέκι, μήπως και διορισθεί κανένα παιδί νεοδημοκράτη για να αρχίσουν να τραβάνε τα μαλλιά τους για την «αθλιότητα» και να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, για το πώς τολμούν να διαβούν το κατώφλι του δημοσίου μη πράσινα παιδιά
Για του λόγου το αληθές, θα πάρουμε ένα παράδειγμα από την επικαιρότητα και μάλιστα από την περιβόητη … ζαχοπουλειάδα. Που πίσω από τον κονιορτό της δημοσιογραφικής υπερβολής και της συντεχνιακής αλληλοσφαγής μερικών εξ αυτών, φάνηκε ότι ένας πανίσχυρος δημόσιος λειτουργός , δεν μπορούσε να κάνει έναν διορισμό!
Την ίδια στιγμή που αν ανατρέξουμε στα εκάστοτε αποτελέσματα των συνδικαλιστικών εκλογών του δημοσίου, ΔΕΚΟ κλπ, θα δούμε ότι η ΠΑΣΚΕ παίρνει ποσοστά… σοβιετικού τύπου! Τι σημαίνει αυτό; ότι η μεγάλη πλειοψηφία των υπαλλήλων πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ ακόμη και όταν στην κοινωνία είναι μειοψηφία! Ακριβώς λόγω της μακρόχρονης ρεμούλας με τους πράσινους διορισμούς! Μήπως λοιπόν έχουν άδικο αυτοί που ισχυρίζονται ότι για να εξισορροπήσει ο πολιτικός χάρτης στο δημόσιο πρέπει να καταργηθεί για 5 χρόνια το ΑΣΕΠ ;
Γενικότερα, μπορεί το ΑΣΕΠ να είναι χρήσιμο για το αδιάβλητο των διαγωνισμών, σε ορισμένους όμως τομείς του δημοσίου βίου έχει καταντήσει βραχνάς. Όπως λ.χ. στον χώρο της Υγείας και στους Δήμους. Όπου ο Αβραμόπουλος δεν μπορεί να διορίσει νοσοκόμες –την κυριότερη έλλειψη των δημόσιων νοσοκομείων- γιατί σκοντάφτει στην γραφειοκρατία και προθεσμίες του ΑΣΕΠ και οι δήμαρχοι έχουν δεμένα τα χέρια μη μπορώντας να επιλέξουν τις ειδικότητες και την χρονική στιγμή που τις χρειάζονται. Με την ευκαιρία λοιπόν της αλλαγής του θεσμικού πλαισίου που προωθεί το υπουργείο ας κοιτάξει σοβαρά να αμβλύνει τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν.

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΝΕΟ ΠΡΟΕΔΡΟ


ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ- ΝΕΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΑΡΑΓΕ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ Ή ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ;

Του Ελ. Χριστοφίδη

ΟΡΚΙΣΤΗΚΕ επιτέλους o 44ος πρόεδρος των ΗΠΑ και de facto «πλανητάρχης» (μέχρι να ανανήψει η Ρωσία) ΜΠΑΡΑΚ (που σημαίνει στα αραβομουσουλμανικά: τύχη) ΧΟΥΣΕΙΝ ΟΜΠΑΜΑ εν μέσω αμερικανικού και παγκόσμιου ενθουσιασμού.
Είδαμε το λαχανί συνολάκι της Μισέλ Ομπάμα που εναγωνίως περίμεναν να δουν κάποιοι, για να λανσάρουν νέα μόδα, να διαφημίσουν τον οίκο που το «φιλοτέχνησε», να καταναλώσουν τόνους μελανιού (σχηματικά, αφού τώρα εκτυπώνονται διαφορετικά οι εφημερίδες και τα περιοδικά) για τα ενδυματολογικά γούστα της νέας πρώτης (και νέγρας) Κυρίας και αν μοιάζει σε φινέτσα στην Τζάκυ Κέννεντι-Ωνάση και είδαμε πώς μπορεί κάποιος να δαπανήσει ένα αστρονομικό ποσό για καρναβαλικές φιέστες ορκωμοσίας.
Φυσικά σαν καλή αρχή και σε ένδειξη ότι κάτι διαφορετικό γεννιέται, θα μπορούσε ο Μπάρακ να έστελνε το 1% της δαπάνης αυτής στα ιερά χώματα της Μέσης Ανατολής. Για να ανακουφίσει τις οικογένειες των σακατεμένων από τις βαρβαρότητες των ισραηλινών παιδιών της Γάζας και αντίστοιχα τις οικογένειες των αποδεκατισθέντων ισραηλινών από τις ρουκέτες και τις ανθρώπινες βόμβες των μισαλλόδοξων και φανατικών χαμασιτών αράβων της Παλαιστίνης που προηγήθηκαν.
Αυτή η σπατάλη και η αδιαφορία του για τα συμβαίνοντα στην Μέση Ανατολή είναι υποκριτικά σημεία που ανησυχούν. Όπως υποκριτική είναι η αναφορά του κατά τον ενθρονιστήριο λόγο, στην «σκληρή δουλειά των προγόνων μας». Διότι ότι ο νέος πρόεδρος δεν κατάγεται από τους σκλάβους νέγρους των πρώτων χρόνων της Αμερικής, αλλά πρόγονοί του είναι οι κάτοικοι της Κένυα (που ήδη πανηγυρίζουν για ο άξιο τέκνο τους) αφού ο μουσουλμάνος πατέρας του ήρθε από εκεί μετανάστης στις ΗΠΑ!

Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.

Ο κόσμος περιμένει όχι μια απλή αλλαγή φρουράς και κόμματος στον λευκό Οίκο αλλά έχει προσδοκίες για κάτι παραπάνω. Θες η ηλικία του νέου προέδρου, θες το χρώμα του το σοκολατί, σαν γνήσιος…. μιγάς, θες τα διάφορα κεννεντικά του συνθήματα, θες ότι προέρχεται από ξενόφερτη οικογένεια, όλα αυτά προκαλούν ένα ενθουσιασμό και μια αγωνία: θα αλλάξει πράγματι κάτι στην χώρα του και στον τρόπο που βλέπει η χώρα του τους άλλους λαούς;
Ας μην ξεχνάμε ότι η Αμερική αυτοθεωρείται «ο περιούσιος λαός», όλους τους άλλους τους θέλουν υποτακτικούς και συνοδοιπόρους και τους αντικρίζουν σαν «νάνους». Είναι μια αυτοκρατορία υπερφίαλη, χωρίς αρχές και ιστορία. «Εν αρχή ήν το χρήμα», θα μπορούσε να είναι το εθνόσημό της. Τρία απλά παραδείγματα της αλαζονείας και επικινδυνότητος των ΗΠΑ

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο μπορούν να παραπέμπουν άλλους και δη ανεπιθύμητους ξένους ηγέτες, αλλά οι ίδιοι οι αμερικανοί … εξαιρούνται!!! Το δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα για πολίτες των ΗΠΑ…
Δεν υπέγραψαν την συνθήκη του Κιότο για μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Οι μεγαλύτεροι μολυντές της Γης, οι τρομοκράτες του παγκόσμιου περιβάλλοντος, αρνούνται να συνυπογράψουν το αυτονόητο. Είχαν μάλιστα το θράσος κάποιοι να σκεφθούν να εγκαλέσουν την μικρή και αποβιομηχανοποιημένη Ελλάδα, για μη ακριβή συμμόρφωση στις επιταγές του Κιότο που βεβαίως ασμένως είχε συνυπογράψει!
Παρόλο που η Ρωσία αυτοδιάλυσε το αντιΝΑΤΟ της, δηλαδή το Σύμφωνο Βαρσοβίας, οι ΗΠΑ αντί να κάνουν το ίδιο με το ΝΑΤΟ σε ένδειξη φιλειρηνικών διαθέσεων, συνεχίζουν την πρόκληση και το επεκτείνουν στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης εγκαθιστώντας επιπροσθέτως σε αυτές «πυραυλικές ασπίδες». Κι όχι μόνο αυτό αλλά προσπαθούν να κυκλώσουν την Μόσχα προτρέποντας πρώην σοβιετικές (στην ουσία ρωσικές) χώρες που βρίσκονται στο υπογάστριο της Ρωσίας κι έχουν ανώριμους ηγέτες να ενταχθούν και αυτές! Όμως όλα αυτά είναι ενέργειες-θρυαλλίδες κατά της ειρήνης διότι δεν ξέρουμε πώς μπορεί να συμπεριφερθεί ένας διαρκώς απειλούμενος και στριμωχνόμενος .

ΗΠΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Όσον για την Ελλάδα ειδικότερα, παρόλο που είμαστε ο πρώτος σύμμαχός τους (ΝΑΤΟ) στην Ν.Α. Ευρώπη, ταχθέντες με το μέρος τους σε όλη την διάρκεια του ψυχρού πολέμου -διότι ασφαλώς προτιμούσαμε την Ελευθερία από τον Κομμουνισμό, σε σημείο που στείλαμε στρατό από την Κορέα μέχρι το Αφγανιστάν και παλιότερα κατά της ρωσικής επανάστασης των Μπολσεβίκων επί Ελευθ. Βενιζέλου- μας συμπεριφέρθηκαν με τον χειρότερο τρόπο στο Κυπριακό επί Χένρυ Κίσιγκερ, στο Μακεδονικό επί Γεωργίου Μπους και γενικότερα στην τουρκική αμφισβήτηση της ελληνικότητος του Αιγαίου και των Νήσων του. !

ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΟΥΣΕΪΝ ΟΜΠΑΜΑ;

Δεν πιστεύω ότι οι πρόεδροι στις ΗΠΑ χαράσσουν εξωτερική πολιτική. Αυτή είναι δουλειά του «βαθέως κράτους» των Στρατοκρατών του Πενταγώνου και των Γραφειοκρατών του STATE DEPARTMENT συνεπικουρουμένων από τα Ινστιτούτα πολιτικής σκέψης, κοινώς τις -κακοήχως μεταφρασθείσες στα ελληνικά- «δεξαμενές σκέψης» όπου ο κάθε βαθυστόχαστος και φαντασιόπληκτος πικραμένος καταθέτει πολιτικές απόψεις για τους άλλους λαούς. Δεν θέλουμε να είμαστε μάντεις κακών ή απαισιόδοξων αισθημάτων αλλά έχουμε τα παραδείγματα του Τζίμυ Κάρτερ που παραμονές εκλογών μίλησε υπέρ των δικαίων της Κύπρου και μετά μην τον είδατε και του Μπιλ Κλίντον που πολλά περιμέναμε από το δεξί του χέρι τον Τζωρτζ Στεφανόπουλο αλλά του κάκου. Τώρα που ο Ομπάμα υπογράφει με το … αριστερό του χέρι, ας ελπίσουμε να γίνει κάτι καλύτερο.

ΕΛ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ
el.christofidis@gmail.com